Stanisław Łopaciński
Adwokat, prawnik, sędzia
- Urodzony
- 24 marca 1851
- Zmarł
- listopad 1933, Wilno
- Zawody
- adwokat, prawnik, sędzia
Stanisław Jan Ignacy Łopaciński herbu Lubicz urodził się w 1851 roku w Sarii. Ukończył studia prawnicze i pracował jako adwokat w Kijowie. Po śmierci ojca wrócił w rodzinne strony i prowadził majątek Saria. Angażował się w działalność społeczną: był prezesem Towarzystwa Rolniczego i Banku Ziemian Ziemi Witebskiej, działał także w towarzystwach oświatowych i charytatywnych. Po 1905 roku był wybierany do Rady Państwa Imperium Rosyjskiego, najpierw z ziemi witebskiej, a później z wileńskiej.
Po wybuchu I wojny światowej współorganizował sądownictwo na Wileńszczyźnie. Pełnił funkcję sędziego sądu okręgowego i apelacyjnego w Wilnie. Jako poseł do rosyjskiego parlamentu działał niejawnie jako hospitant w Komitecie Narodowym Polskim. Później przeniósł się do Torunia, z którym był związany. Był żonaty z Teklą Borch; mieli syna Euzebiusza. Łopaciński zmarł w 1933 roku w Wilnie i został pochowany na cmentarzu Stara Rossa. W 1925 roku otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.
Na podstawie artykułu „Stanisław Łopaciński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.