Samuel Linde

Samuel Bogumił Linde, polski leksykograf, językoznawca i bibliotekarz, urodził się 24 kwietnia 1771 roku w Toruniu, a zmarł 8 sierpnia 1847 roku w Warszawie. Studiował teologię i filologię na Uniwersytecie w Lipsku, gdzie od 1791 roku był lektorem języka i literatury polskiej. Po klęsce insurekcji kościuszkowskiej pracował jako bibliotekarz Józefa Maksymiliana Ossolińskiego w Wiedniu. W tym czasie zgromadził materiały do swojego najważniejszego dzieła, Słownika języka polskiego.

W 1803 roku został dyrektorem Liceum Warszawskiego i pełnił tę funkcję do 1831 roku. Był członkiem Towarzystwa Warszawskiego Przyjaciół Nauk oraz władz oświatowych Księstwa Warszawskiego. Od 1818 roku kierował Biblioteką Publiczną w Warszawie, powiększając jej zbiory. Słownik języka polskiego ukazywał się w sześciu tomach w Warszawie w latach 1807-1815. Linde otrzymał w 1826 roku dziedziczne szlachectwo, a w 1844 roku został honorowym obywatelem Torunia. Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Samuel Linde” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.