Marian Jaroczyński

Marian Jaroczyński urodził się 24 lipca 1819 roku w Toruniu, gdzie ukończył gimnazjum. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie, a po studiach przez kilka lat pracował w Kórniku. Za namową Kajetana Kielisińskiego zaczął tworzyć grafiki inspirowane obserwacją natury. W 1846 roku przeniósł się do Warszawy, a dwa lata później wrócił do Torunia. Brał udział w wydarzeniach związanych z powstaniem wielkopolskim. W 1849 roku reprezentował Kórnik na zjeździe Ligi Polskiej, po czym osiadł w Poznaniu.

W Poznaniu prowadził zakład litograficzny, uczył rysunków w gimnazjum realnym i kierował Wieczorową Szkołą Rysunków i Modelowania. Pomagał uczestnikom powstania styczniowego, za co został osadzony na półtora roku w twierdzy Moabit w Berlinie. Po zamknięciu zakładu litograficznego w 1871 roku skupił się na malarstwie. Tworzył sceny historyczne i polityczne, obrazy religijne oraz przedstawienia związane z Wielkopolską i Tatrami. Odnawiał także portrety Władysława Jagiełły i Jadwigi w poznańskim kościele Bożego Ciała. Był autorem popiersia Kopernika. Zmarł 14 stycznia 1901 roku w Poznaniu.

Na podstawie artykułu „Marian Jaroczyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.