Marcin Przybyłowicz

Marcin Przybyłowicz, polski inżynier, polityk i działacz opozycji w okresie PRL, urodził się 21 listopada 1938 roku w Toruniu, a zmarł 6 października 2001 roku w Warszawie. W 1962 ukończył studia na Wydziale Łączności Politechniki Warszawskiej. W latach 1962-1983 pracował w Zakładzie Doświadczalnym Budowy Aparatury Naukowej „UNIPAN”, powiązanym z Polską Akademią Nauk. W 1980 został przewodniczącym komisji zakładowej NSZZ „Solidarność”. W stanie wojennym był internowany przez około pół roku, a później organizował duszpasterstwo internowanych. W latach 80. działał także w ruchach antyalkoholowych. W 1988 wszedł w skład podziemnych władz Regionu Mazowsze „Solidarności”.

W 1990 znalazł się wśród założycieli Porozumienia Centrum i został wiceprezesem partii. Rok później uzyskał mandat posła na Sejm I kadencji. Poparł powołanie rządu Hanny Suchockiej, po czym odszedł z Porozumienia Centrum i przystąpił do Polskiego Programu Liberalnego. W 1993 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z listy Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform. Później działał w Partii Republikanie, a od 1998 w Stronnictwie Konserwatywno-Ludowym. W 1997 bezskutecznie kandydował do Sejmu z listy Unii Prawicy Rzeczypospolitej. Został pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Marcin Przybyłowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.