Leon Szymański

Leon Szymański urodził się 1 stycznia 1892 roku w Toruniu. Ukończył szkołę ogrodniczą w Tarnowie, a następnie podróżował po Europie, poznając osiągnięcia w ogrodnictwie. Wybuch I wojny światowej zastał go w Paryżu. Wstąpił do polskiego legionu ochotników walczących w ramach francuskiej Legii Cudzoziemskiej; jego żołnierzy nazywano bajończykami. Szymański współtworzył legion i był współfundatorem jego pierwszego paryskiego sztandaru. Dwukrotnie został ciężko ranny, między innymi pod Arras. Do Polski wrócił z Błękitną Armią Józefa Hallera.

W 1920 roku przybył do Torunia i pracował w Pomorskiej Izbie Rolniczej, a po trzech latach założył własną firmę. Zamieszkał w Podgórzu, gdzie działał społecznie i prowadził publiczną bibliotekę maryjną. Jako ogrodnik propagował zakładanie winnic. Był odznaczony między innymi Orderem Virtuti Militari i francuskim Krzyżem Wojennym. Jesienią 1939 roku Niemcy uwięzili go w Forcie VII, a następnie rozstrzelali w lasach Barbarki. Upamiętniają go symboliczne mogiły w Barbarkce i na starym cmentarzu w Podgórzu.

Na podstawie artykułu „Leon Szymański (1892–1939)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.