Józef Makowski

Józef Makowski był polskim malarzem i rzeźbiarzem, urodzonym 19 sierpnia 1914 roku w Toruniu. W latach 1936-1939 studiował rzeźbę w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, w pracowni Tadeusza Breyera. Tworzył rzeźby i portrety rysunkowe, a jego prace prezentowano na wystawach w Polsce i za granicą. Podczas II wojny światowej służył jako podporucznik Armii Krajowej pod pseudonimem Ziuk. Trafił do oflagu, gdzie poznał Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego i wykonał jego portrety.

Po wojnie związał działalność artystyczną przede wszystkim z Bydgoszczą. Jest autorem tamtejszych pomników i rzeźb, między innymi w Dolinie Śmierci, przy Filharmonii Pomorskiej oraz na Błoniu. Projektował także wnętrza, w tym Apteki pod Łabędziem, i pracował jako rysownik oraz grafik „Gazety Pomorskiej”. Jego pomniki znajdują się również w innych miejscowościach regionu. Był mężem aktorki Heleny Makowskiej-Fijewskiej. Zmarł 6 października 1997 roku w Bydgoszczy, gdzie mieszkał do końca życia i został pochowany.

Na podstawie artykułu „Józef Makowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.