Franciszek Jank

Franciszek Jank, polski duchowny katolicki, urodził się 27 września 1897 roku w Łączyńskiej Hucie. Po nauce w Collegium Marianum i uzyskaniu matury w 1919 roku rozpoczął studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1923 roku. Kontynuował naukę na Uniwersytecie Lwowskim, gdzie w 1925 roku uzyskał doktorat teologii; w latach 1924-1926 pracował tam jako asystent.

W 1933 roku objął parafię Najświętszej Maryi Panny w Toruniu, gdzie był także wicedziekanem, działał w środowisku inteligencji katolickiej i redagował „Wiadomości Kościelne”. Był duchownym związanym z Toruniem. W 1939 roku został uwięziony na dwa dni, a w 1940 roku osadzony w KL Stutthof. Po wojnie pełnił w Toruniu funkcje dziekana i duszpasterza akademickiego, a w 1947 roku osiadł w Pelplinie. Pracował tam jako profesor egzegezy Pisma Świętego i pełnił funkcje w kurii. W 1960 roku został archidiakonem kapituły chełmińskiej. Zmarł 30 maja 1990 roku w Starogardzie Gdańskim i został pochowany w Pelplinie.

Na podstawie artykułu „Franciszek Jank” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.